سردرگمی خیلی بده...

خدایا سلام

یكی دو روز بود داشتم دعا میكردم یا دیگه نبینمش یا اگر دیدم بهم سلام نكنه. امروز این اتفاق افتاد:) آخه مشغله ذهنی بدی بود. به هر حال شماره و كه بهش نمیدادم. هر روز هم كه از كنارم رد میشد سلام صبح بخير میگفت منم كه جواب سلامش و یكی در میون میدادم. البته خودت میدونی كه هم جواب دادنم و هم جواب ندادنم ناخودآگاه بود. یا بهتره بگم اون لحظه تصمیمی نمیگرفتم فقط یا جواب میدادم یا جواب نمیدادم. همین. خلاصه مطلب اینكه افكارم از این قراره:

*آیا اشتباه نكردم؟

* چرا غمگینم؟

* آیا نباید جوابشو میدادم و باهاش بیشتر صحبت میكردم؟

* من از خ س پرسیدم. بهم نگفتن كه كاری انجام بدم.

* من به كسی دارم فكر میكنم كه حتی اسم و رسم و سن و سالش و نمیدونم

* خدایا من بهت یه قولی داده بودم. الان زیر قولم نزدم؟

* آیا این یه فرصت بود كه بهم دادی و من از دستش دادم؟ یا داشتی امتحانم میكردی ببینی سر قولم هستم یا نه؟

* آیا الان داری بهم میخندی كه عجب بیچاره ای هستم كه از مرحله پرتم و اصل كار و ول كردم و...

* خدایا دوستت دارم. كمكم كن خطاهام و جبران كنم.