خدایا...

خدایا درسته من خیلییی زیاااد بدم. درسته که هیییچ گذشته خوبی ندارم. درسته كه هروقت به مرگ فكر میكنم می بینم با این زندگی كه داشتم هیییچ شایستگی اومدن پیش تو رو ندارم..... خدایا درسته كه من بدم ولی تو كه خوبی، مهربونی، بزرگ و بخشنده ای. خدایا من نتونستم اونی باشم که تو میخوای ولی تو همیشه همونی كه من نیاز دارم... الانم با یه قلب شكسته فكر خسته نفس بریده اومدم پیشت كاش جوابم و بدی و مرهم خستگى هام بشی. همونجورى كه تا الان همیشه جوابم و دادی و بلاتكلیفم نذاشتی. خدایا... پر از بغضم. با تمام وجودم ازت میخوام كمكم كنی... توی مسیری ام كه بدون كمك تو قدم از قدم نمیتونم بردارم. انگار كه نه چشم دیدن مسیر و دارم نه پای رفتن... خدایا من... میدونم كه خیلی جاها تو رو نا امید كردم. الانم به خودم حق نمیدم كه ازت خواسته ای داشته باشم. ولی چاره ای ندارم كه. دارم؟ كجا برم؟ از كی بخوام؟؟؟